Говори и обраќања
Предавање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов на Кралскиот институт за меѓународни односи Егмонт во Брисел
Петок, 10 Септември 2010

Почитуван г-дин Етјен Давињон, Ваши екселенции, дами и господа,
Ми претставува вистинска чест и задоволство да се обратам во срцето на Европа, во овој престижен меѓународен институт кој го носи славното име на Ламорал, грофот од Егмонт. Тој беше и е инспирација на сите оние што се стремеле кон слободата и обединувањето. Токму за тоа ќе зборувам и денес.
Пред две децении, со падот на Берлинскиот зид, се отвори хоризонтот на надежта за народите од Источна Европа. Многу од нив сега живеат како граѓани на обединета Европа. Сепак, воените катастрофи на просторите на поранешна Југославија, илјадниците жртви и раселените лица, покажаа дека трагедијата во европската историја не беше завршена. По трагичната последна деценија на XX-от век, се покажа дека на стариот континент насушно му е потребен духот на визионерите и татковците на Нова Европа. И тогаш и сега неопходно потребни се Роберт Шуман, Жан Моне, Конрад Аденауер и сите други градители на визијата за обединета Европа. Следбениците на градителите што ги бришеа европските граници денес имаат нова задача, конечно да ги урнат и границите на Балканот. Балканот е географски и историски интегрален дел на Европа. Европа не може да биде целосна без него.
Овие градители на дело покажаа дека мотото “раздели па владеј” е погубно за Европа. Дека разединета Европа може лесно да стане плен на сопственото минато и разурнувач на сопствената иднина. Дека европскиот напредок и иднина ќе бидат обезбедени само врз основа на визионерскиот и градителски принцип “обедини и предводи”. Само обединета Европа може да биде достоен предводник на слободата и благосостојбата. Само обединета Европа може со успех да настапува на меѓународната сцена и да се носи со глобалните предизвици.
На нашиот регион денес му е потребно она што го нарекувам Pax Europeanae, затоа што самата европска идеја е мировен проект. Визијата за Pax Europeanae, визијата за Република Македонија и целиот регион е поврзана со иманентната потреба од отворен простор. Отворениот простор во кој има слобода на движење на луѓе, идеи, капитал и производи, просторот на отворените граници и отворени умови.
Европа како отворен простор во кој секој со себе ќе ги носи своите права и својот идентитет. Како отворен простор во кој секој ќе биде почитуван за тоа што е, без оглед каде живее и каде работи. Како простор на толеранција и почитување на различностите.
Токму искуствата од минатото укажуваат дека нашиот регион опстојувал во мир тогаш кога бил на отворен простор. Сега е повторно моментот, преку Балканот, европската идеја да продуцира мир и стабилност, како што тоа  генерации државници и визионери во Европа веќе го имаат направено. Или, како што велеше Жан Моне, таткото на модерна Европа:
“Да се гради Европа значи да се гради мир”
Сега, повеќе од било кога порано, на Балканот му треба Pax Europeana. Потврда за тоа е стабилизирачката улога на Европската унија на Балканот.
Бидете уверени дека нема поголема движечка сила на нашите општества од интегративниот процес. Способноста на Европа да влијае врз своето соседство, без притисок, без сила, да ги привлекува соседните држави во своето соѕвездие на демократски и просперитетни држави, е една од најголемите сили на Европа.
На Балканот има премногу историја а премалку географија. Нашиот регион не може самиот да ги победи духовите од минатото. За тоа зборува токму неодамнешната историја.
Пред една деценија, Балканот се уште беше препознатлив по трагедиите на жртвите и стотиците илјади раселени лица. Само преку интеграција на регионот може да се обезбеди вакво нешто да не се повтори.
Болните спомени од тој период се уште се свежи за целиот Балкан, и треба уште да се работи на залечување на раните, зачувување на споменот за тоа што се сторило. Треба уште да се работи за да се дојде до помирување.
Пред една деценија Балканот беше изолиран и од внатре и од надвор, како од меѓународните ембарга, така и од меѓусебните блокади. Блокади што на својот грб ги почувствуваа и македонските граѓани. Се чинеше дека бевме далеку од европските идеали, светлосни години далеку од европските идеали на мир, разбирање и заедништво.
Ситуацијата на Балканот од пред една деценија драматично се промени. За прв пат во историјата, на преминот од XX-от во XXI-от век, во сите држави на Балканот добивме демократски избрани власти. Во таа една деценија од демократизацијата се роди нов дух на соработка. Денес, балканските држави тесно соработуваат на полето на економијата, инфраструктурата и енергетиката. Се развива и продлабочува кооперацијата во однос на безбедноста, заштитата на животната средина и културата. Се почести се автохтоните балкански иницијативи за градење и јакнење на довербата и соработката меѓу балканските народи и општества.
Денес се случува она што пред само една деценија беше незамисливо. Денес земјите од регионот се радуваат на позитивните постигнувања на своите соседи. Успехот на другите на полето на евроатланските интеграции го чувствуваме и како наш успех.
За овој досегашен напредок голема е заслугата на Европската унија, која претставува инспирација за сите нас. За тоа најдобро зборува токму словенечко - хрватскиот модел. Водени од европската идеја, двете соседни земји успешно го избегнуваат маѓепсаниот круг на блокадите. Европската идеја им помогна на двата соседи на европски начин да ги надминуваат разликите.
И ние сме подготвени на европски начин да ги премостиме разликите.
Јас тоа го правам од 12 мај 2009 година, од денот кога стапив на функцијата Претседател на Република Македонија. Од тогаш па до денес, повеќе пати упатив покана за средба на мојот грчки колега, Претседателот Папуљас. Од тогаш па до денес, активно и посветено учествувам на сите глобални, европски и регионални форуми. Република Македонија континуирано придонесува кон безбедноста и стабилноста на регионот. За тоа зборува и нашиот став во однос на Косово.
И покрај тоа што има разлики во европските ставови во однос на Косово, сепак, огромното мнозинство ја прифатија независноста на Косово.
Република Македонија, како одговорен и доследен партнер, ја прифати таа нова балканска и европска реалност. Но, ние не запревме тука. Не само што го признавме Косово, туку веќе развиваме особено блиски односи со најмладата европска држава на полето на економијата, енергетиката и инфраструктурата. Цениме дека прифаќањето на таа нова реалност стабилизирачки влијае на Балканот.
За тоа зборуваат минатогодишниот самити во Валона и годинешниот самит во Призрен, на кои се сретнав со претседателите на Албанија, Косово и Црна Гора. Следната година, во истиот период, јас ќе бидам домаќин на истиот, веќе традиционален формат. Со оглед на заклучоците од претходната средба во Призрен, се надевам дека овој самит ќе биде проширен со присуството на уште два соседи, грчкиот претседател Папуљас и српскиот претседател Тадиќ.
Денес, пред да дојдам во овој престижен институт, остварив средба со Претседателот на Европскиот совет, г-н Ван Ромпуј и го поканив и тој да учествува на самитот идната година. Сметам дека со своето присуство тој ќе ја потврди посветеноста на Европската Унија за развој и унапредување на соработката на Балканот, меѓу европските земји кои заедно си ја градат европската иднина. Таквиот чекор позитивно ќе го надополни нашиот заеднички проект. Тоа воедно е и најдобар доказ дека ја следиме мнозинската политика на структурите кон кои припаѓаме.
Ние сме европски земји и заедно ја градиме европската иднина. Можеби меѓу нас постојат разлики, но имаме и заедничката одредница: уверувањето дека европското семејство на народи не може да биде целосно без нас.
И покрај нашата најдлабока посветеност кон европското заедништво, кон духот на европската демократија, покрај очигледните успеси, има едно прашање кое, за жал, фрла сенка врз севкупниот регионален напредок. Сите сте добро запознаени за попречениот пат на Република Македонија кон евроатланските интеграции. И тоа за еден апсурден спор.
Во изминатите две децении ние покажавме конструктивност и направивме сериозни отстапки. Отстапки што ниту една друга држава не би ги направила. Ги направивме едноставно затоа што веруваме дека добрососедските односи се основа на европската сегашност и иднина.
Уште на самиот почеток на нашата независност, со промената на Уставот од 1992 година, се потврди мирољубивата политика на мојата земја. Се покажа дека Република Македонија нема територијални претензии кон соседните држави и дека нема да се меша во суверените права и во внатрешните работи на други држави.
Но, тоа не ги задоволи барањата на нашиот јужен сосед.
Наместо признавање и интеграција, добивме економска блокада. Во тоа време Република Македонија беше речиси целосно економски отсечена од светот. На север поради меѓународните санкции кон Сојузна Република Југославија. На југ, поради паралелното и унилатерално ембарго што го воведе нашиот јужен сосед за да не принуди да го промениме името и знамето. Цената на грчкото ембарго ја платија македонските граѓани. Цена која може да се мери во милијарди.
Во 1993 година Република Македонија направи суштинска отстапка – прифати да биде примена во Обединетите нации под привремен начин на обраќање, со име кое упатува на веќе непостоечката земја - Југославија. Мојата земја направи уште една отстапка со тоа што прифати да разговара за разликите околу името. Иако природно право е на секоја држават сама да одлучува за своето име, Република Македонија излезе во пресрет на грчките барања. Македонија се согласи да разговара, за да го надмине спорот.
И покрај цврстите уставни и политички гаранции за отфрлање на било какви територијални претензии или мешање во внатрешните работи на соседите, Република Македонија во овој период остана меѓународно изолирана. И покрај исполнетите услови за признавање што беа констатирани од Арбитражната комисија на Конференцијата за Југославија, Македонија остана меѓународно непризната. Како резултат на овој апсурден спор, членството на Република Македонија во Обединетите нации беше одложено за две години. Приемот во Советот на Европа цели четири години, а за полноправно членство во ОБСЕ мојата земја чекаше дури четири и пол години. И сето тоа се случуваше во исклучително турбулентен период на крваво и насилно распаѓање на Југославија.
Во 1995 година, Република Македонија донесе мошне тешка одлука која е незамислива за речиси сите други земји. Одлука за промена на најважниот национален симбол – државното знаме, симбол со кој се поистоветуваат македонските граѓани и стотиците илјади македонски иселеници ширум светот. Симбол кој е длабоко вткаен во македонското историско сеќавање.
Но, тоа повторно не ги задоволи барањата на нашиот јужен сосед.
Природно право и потреба е на секоја земја да има свое име, исто како што правното лице има право и потреба од правен идентитет. Како може правното лице, земјата, без правен идентитет да го исполнува капацитетот за општење со други држави? Како може без идентитет да склучува договори и независно да учествува во меѓународните односи?
И покрај сето тоа, мојата земја излезе во пресрет на грчките барања и на 13 септември 1995 година ја потпиша Времената спогодба. Спогодба која требаше да го отвори патот на Република Македонија во меѓународните организации.
Во Членот 11, став 1 на оваа спогодба конкретно е наведено дека:
...„по стапувањето во сила на оваа Времена спогодба, Првата Страна (Грција) се согласува да не се противи на пристапување или полноправно зачленување на Втората Страна (Република Македонија) во меѓународни, мултилатерални и регионални организации и институции на кои Првата Страна е член, но Првата Страна го зачувува правото да се противи на какво било членство наведено погоре ако и само во случај да Втората Страна е ословувана во таквите организации и институции различно одошто во параграфот 2 на Резолуцијата 817 (1993) на Советот за безбедност на Обединетите нации“.
Република Македонија секогаш се придржуваше до овој договор. Но, и понатаму бевме и се уште сме блокирани. И покрај постигнатите високи стандарди и исполнетите критериуми за членство, денес Република Македонија не е членка на НАТО. Иако барањето за прием го поднесовме согласно Времената спогодба со Грција, сепак во 2008 година, ние не добивме покана со која и формално би постанале дел од Алијансата. Името се користеше и се уште се користи како изговор за блокирање на Република Македонија.
Ваквите чекори не придонесуваат кон градењето на безбедноста и стабилноста на Балканот. Тие не се во духот на европско заедништво, во духот на глобалната посветеност кон помирен и побезбеден свет, духот на кои ние сме целосно посветени. Напротив, со блокирањето на македонското интегрирање се поттикнува безбедносниот вакуум во регионот. Сакам да знаете дека блокадите на интегративните процеси се директни блокади на визијата за Pax Europeanae. Блокадата е иманентна спротивност на целите на ЕУ и НАТО – мирот, безбедноста, стабилноста и благосостојбата. Блокадата е нивна антитеза. Блокадата е антиевропски и антимировен чин. И овој пат, одново, се присетувам на предупредувањето на Жан Моне: "Ветото е длабока причина, а истовремено и симбол на немоќта да се надминат националните егоизми. Најчесто е израз на најдлабоки и безусловни блокади“.
Знаејќи дека визијата за Pax Europeanae го мотивира нашето општество, подготвени сме без одлагање да најдеме решение. Но, решение во рамките на Резолуцијата 817 на ООН од 1993 година. Ние сакаме решение, но само во рамките на Времената спогодба со Грција од септември 1995 година. Ни помалку, ни повеќе од тоа.
Сметаме дека именувањето на нашата нација и јазик воопшто не е предмет на разговорите, бидејќи во резолуциите на Обединетите нации конкретно е наведено дека се разговара само за разликата околу името.
Затоа, сакам да потенцитрам: ниту Република Македонија, ниту Грција имаат ексклузивитет во користењето на придавката македонско или македонски. Ние никогаш не сме имале проблем доколку Грција ги употребува придавките, но имаме проблем кога тоа нам ни се ускратува. Доказ за неискреноста на Грција се последните случувања во врска со македонското претседавање со Комитетот на министри на Советот на Европа. Грција отворено се противеше и сеуште се противи на користењето на терминот „Macedonian Chairmanship“ односно „македонско претседателство“.
Тоа покажува дека некои политичари кај нашиот јужен сосед имаат проблем не само со нашето име туку и со придавката. Придавката која заедно со името го одразува и нашиот идентитет. Покажавме дека сме подготвени да им помогнеме да го надминат тој проблем и да ја прифатат реалноста на Македонија и Македонците.
Подготвени сме на европски начин да ги премостиме разликите. Тоа подразбира и почитување на темелната европска вредност – почитување на индивидуалните слободи и права. Ние сме европска земја и бараме со нас да се однесуваат европски.
Ако покажавме длабоко почитување за сите наши соседи, едноставно бараме да и нашите соседи покажат почит кон нас.
Нашето наследство е европско. Со векови, тоа наследство е поставено во европскиот контекст. Македонија е по дефиниција европска. Република Македонија е населена од луѓе од различни потекла, религии, јазици. Со богатството на оваа разноликост, Македонија е тоа што е. Ние сме посветени на одржувањето на оваа разноликост и на заштитата на граѓанските права на сите наши граѓани. Нашите напори да се интегрираат сите елементи на општествената реалност во Македонија биле многу пати истакнати и пофалени.
Обврска за секоја земја е да не дозволи да се кршат правата на нејзините граѓани, од ниедна страна, ниту од внатре, ниту од надвор. Никој не смее, а и не може, да дозволи со акт на јавното право да се задира во доменот на приватноста, во доменот на индивидуалните човекови права. Правата на самоидентификација и човечко достоинство. Едноставно, невозможно е да се прифати, а уште помалку да се имплементира, решение што ќе има такво дејство.
Затоа, сакам јасно да ви кажам дека никој во Македонија нема никогаш да прифати да разговара за решение што задира во македонскиот идентитетот, во македонскиот јазик и во уставното име на државата. Ние судбински ја доживуваме старата мудрост – nomen est omen – какво е неговото име, таков е и тој. Нашето име одразува суштински дел од нашиот идентитет. А сите знаеме дека народ без идентитет е како дрво без корен.
Подготвени сме без одлагање да најдеме решение. Но, ќе повторам, решение во рамките на Резолуцијата 817 од 1993 година ООН. Ние сакаме решение, но само во рамките на Времената спогодба со Грција од септември 1995 година. Ни повеќе, а ни помалку од тоа. Нашата рака на помирување се уште е подадена.
Убеден сум дека можеме да дојдеме до решение. Можам да ви потврдам дека, за разлика од порано, сега постои позитивна клима. За тоа зборуваат и честите и редовни средби на премиерите на двете земји, како билатерални така и во рамките на меѓународните форуми и самити. Работите се движат кон подобро. Се враќа взаемната доверба меѓу лидерите, која впрочем е подолго присутна меѓу нашите две општества, со исклучок на одредени поединци од двете страни. Останува да се направи значаен напор што ќе не донесе до решението.
Уште нешто. Од Брисел, од срцето на Европа, сакам да пратам јасна порака. Јас верувам дека Европската унија може конкретно да ни помогне. Верувам дека можеме да ги започнеме преговорите за членство во Унијата. Таквиот чекор ќе биде охрабрувачки. Доколку ни се одреди датумот за почнување на преговори, тогаш, убеден сум дека тоа позитивно ќе влијае врз стабилноста на целиот регион. Тоа секако ќе има силен и позитивен ефект не само за Република Македонија туку и за останатите држави во Југоисточна Европа.
Нека целата Европа ја живее Европа.
Мирниот заеднички соживот на различните етнички, религиозни или јазични заедници во Македонија, покрај сите практични секојдневни тешкотии, не е реликт на еден свет кој пропаднал, туку проект на европската иднина. Она што е денес Македонија, тоа е Европа утре. Заедница на заедници, модел на интеграција без асимилација.
Во моменти на економска и финансиска криза, нам ни е потребно да имаме повеќе, а не помалку Европа. Кризата не смее да биде алиби за да запреме на патот на прогресот, да го напуштиме патот кој го зацртаа градителите на Европа. Напротив, токму во услови на криза ние треба да се вратиме на основните принципи кои што го водеа европското обединување, и кои впрочем беа мотив за излез од тогашната криза на европските држави. Успешноста на овие проверени и докажани принципи на солидарност, соработка, отвореност, демократија и човекови права, е најдобрата препорака во услови на една нова криза да се навратиме на тоа мудро решение што го започна обединувањето на Европа.
Ако минатата криза беше надмината со отвореност и визионерство, тогаш навистина нема оправдување за повиците во денешната економска, политичка и морална криза да се реагира со затворање внатре во самите себе. Стравот е разбирлива реакција во вакви услови, но стравот не е добра политика, стравот не е политичка визија во време кога се очекуваат решенија.
Во моменти на криза очекуваме да се создаваат лидери со визија. Во моменти на криза визиите се трасираат. Во денешната криза, европското лидерство треба да гледа не само предизвик, туку и можност.
Тоа е мојата визија за Македонија, за регионот на Југоисточна Европа и за Европа. Тоа е мојата визија за Pax Europeana. Јас верувам во мудроста на Европското лидерство.
Ви благодарам.

Обраќање на Претседателот Иванов на отворањето на конференцијата ЕПЕ ПЕМЦ
Понеделник, 06 Септември 2010

Почитувани присутни, дами и господа. Ми претставува особено задоволство да ве поздравам овде, на брегот на Охридското Езеро. Република Македонија ја има честа да биде домаќин на четиринаесеттата Европска конференција за енергетска електроника и управување во движењето.
Секоја професија има идеал кон кој се стреми. Идеалот на астрофизиката е да го разбере универзумот. Идеалот на медицината е чувањето и унапредувањето на здравјето како физичка, психичка, социјална и економска благосостојба на луѓето. Вашиот идеал е насочување на енергијата на општеството.
Познато е дека вистински двигатели на напредокот се оние поединци кои изнаоѓаат начини како работите да се завршат побрзо, поефективно и поефикасно, без премногу напор.
Ако е тоа вистина, тогаш голем дел од тие поединци денес се тука, меѓу нас, на оваа значајна конференција.
Притоа, Вашата наука носи севкупен благодет, напредок и успех.
Почитувани. Живееме во време кога едно од суштинските прашања е токму ефикасното искористување на енергијата, пред се поради скапата цена која ја плаќаме, во вид на загадување или застој на економијата.
Инвестирањето во развојот на производството, употребата и дистрибуцијата на енергијата се наоѓа високо во агендата на носителите на одлуки во Европа и светот.
Од тоа зависи иднината на нашите енергетски системи. Од тоа впрочем зависи и напредокот и благосостојбата на сите нас и на нашиот заеднички дом, Европа и на човештвото воопшто.
Македонија и Европа денес се соочуваат со енергетска зависност. Македонија, како европска земја, ги разгледува можностите за вклучување во гасоводните системи, како поефикасен и поевтин извор на енергија.
Затоа, сега е вашето време. Од вас го очекуваме одговорот за надминување на енергетската зависност.
Почитувани. Вашата креативност придонесува кон одговорот на уште едно, не помалку важно и горливо прашање.
Глобалното затоплување и глобалните напори за намалувањето на емитирањето на штетните гасови се можеби најголемиот предизвик пред кој е исправено човештвото. Климатските промени се реалност чии последици се чувствуваат насекаде во светот. И во земјите во развој, но и во развиените земји.
Решението треба да се бара во чистата, одржлива технологија за иднината. Технологија втемелена врз обновливите, непресушни извори на енергија. Затоа, како што кажав, сега е вашето време.
Традиционалните извори на енергија, меѓу кои јагленот и водата, се повеќе го отстапуваат местото на новите алтернативни извори на енергија. Извори кои потекнуваат од непресушната човечка креативност.
Токму таа креативност го отвори патот кон искористувањето на соларната енергија. Токму таа креативност и даде замав на употребата на енергијата на ветровите и брановите, на геотермалните води. Но, секој одговор води до нови прашања и предизвици.
На крај, дозволете ми да завршам со следната констатација - не треба да се дозволи Република Македонија и не треба да се дозволи Европа да заостанат зад другите региони во светот. Нашата заедничка иднината е токму во развиената технологија и енергетската електроника.
Европската енергетска зависност и глобалното затоплување се доволно добри причини за усовршување и подобрување на ефикасноста на системите за трансформација и дистрибуција на енергијата.
Само со заеднички напори ќе успееме да ја обезбедиме иднината не генерациите кои доаѓаат.
Ја прогласувам за отворена оваа конференција и Ви посакувам успешна работа.

Обраќање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов по повод 18 август Денот на Армијата на Република Македонија
Среда, 18 Август 2010

Почитувани припадници на Армијата на Република Македонија. Ваши екселенции. Дами и господа. Ми претставува особена чест и задоволство да ве поздравам токму денес, на 18 август, денот на Армијата на Република Македонија. Како Врховен командант, горд сум на Македонската армијата која по својата способност и посветеност ги надминува сите очекувања.
Денес со гордост се сеќаваме и на 18 август 1943 година. Денот кога се формира баталјонот Мирче Ацев, која ја создаде АСНОМската Македонска држава. Армијата која ја ослободи нашата држава и заедно со сојузничките сили застана на браникот на слободата во светот.
Прославувајќи го денот на Армијата, ние се сеќаваме на сите знајни и незнајни херои кои со своето дело не задолжија сите нас. На живите сведоци и учесници во борбата за слободна Македонија но и на оние кои живеат во нашите сеќавања. Верувам дека оваа Армија, овој бастион на храброста и патриотизмот е гордост за сите нив.
Почитувани. Армијата на Република Македонија е еден од темелите на македонската независност и сувереност. Родена во мугрите на македонската демократија, веќе осумнаесет години, АРМ ја варди тешко стекнатата самобитност. Ја чува нашата слобода и слободата на нашите деца. Со тоа одговорно ја исполнува својата задача – да биде суверен гарант на нашиот територијален интегритет, демократијата и слободата на нашите граѓани.
Особено сум горд што Армијата, како еден од столбовите на македонскиот интегритет и самобитност, е ткиво кое ги поврзува сите заедници кои живеат во Република Македонија, независно од етничката и религиозната припадност.
Македонската армија е симбол на војничка солидарност и лојалност кон заедничката татковина Македонија. Таа е горд чувар на традицијата на македонскиот соживот и еден од најголемите промотори на тој наш модел во земјава и во светот.
Почитувани. Иако денес ги славиме 18-те години од формирањето, Армијата одамна го стекна и потврди своето полнолетство.
Соочувајќи се со големи предизвици и спроведувајќи макотрпни и темелни реформи, Македонската Армија денес е еден од предводниците на реформскиот процес. Вие сте пример за тоа како треба да изгледа една современа професионална армија. И многу повеќе од тоа. Македонската армија со своите постигнувања е вистински пример за модернизацијата на современото македонско општество.
Ги исполнивте критериумите за членство во Алијансата. Постигнавте исклучителна професионалност и врвни стандарди во работењето. Токму затоа АРМ е еден од моторите на македонскиот пат кон евроатланските интеграции. Токму вие го носите најголемиот товар на тој заеднички пат. Пат за кој сум уверен дека ќе биде крунисан со полноправно членство во НАТО. За тој ваш напор сме ви благодарни.
Почитувани. Армијата на Република Македонија de facto е составен дел на НАТО. За тоа најдобро зборува учеството во меѓународните мировни мисии. Мисии во кои нашите македонски мировници рамо до рамо со нашите сојузници ги бранат заедничките вредности – мирот, слободата и демократијата. Во остварувањето на оваа голема задача ние ја споделуваме одговорноста со нашите сојузници. Заедно со нив, инвестираме во иднината на ова глобално сојузништво.
За тоа сведочат и припадниците на АРМ од последната ротација во мисијата ИСАФ. Ги поздравувам нашите мировници и им честитам за успешно извршената задача!
За тоа сведочи вклученоста во воените вежби каде припадниците на АРМ редовно се меѓу најпосветените и најистакнатите учесници.
За тоа говорат врвните признанија и одликувања за македонските војници. Признанија доделени од многу политички и воени лидери во светот. Сакам да знаете дека пофалбите упатени кон вас се пофалби за Македонија. Бидете уверени дека вашиот успех го чувствуваме како успех на Македонија.
Почитувани. АРМ ги спроведе реформите и ги исполни критериумите за НАТО. Но, мора да остане посветена и да продолжи по тој пат. Тоа е битка која секогаш одново се бие, секојпат подобро и поуспешно. Припадниците на Армијата во идниот период мора да останат посветени на развојот на способностите. Ќе мора да го одржуваат моралот и да се стремат кон осовременување на борбените постапки кон новите безбедносни ризици.
Македонската Армија ги исполни критериумите за членство во Алијансата. Но, ние не запираме тука. Гордо одиме напред, во континуирано остварување на големата мисија – професионална, технички современа армија која ќе ја брани македонската слобода. Армија која активно ќе придонесува во заштитата и изградбата на слободни и демократски општества.
Без континуирано вложување, стекнатата реформска кондиција може лесно да се изгуби. За да успееме во овој наш потфат, за да ги продолжиме реформите, потребни се финансиски средства. Само така Армијата ќе може доследно да одговори на своите задачи, како во Република Македонија, така и во светот, со нашите сојузници.
Затоа, во наредниот период потребно е да се зголемуваат финансиските средства наменети за Армијата.
Почитувани. Убеден сум дека оваа Армија - знаменосец успешно ќе одговори на сите задачи и предизвици кои стојат пред нас. Убеден сум дека и понатаму ќе бидеме горди на Македонската армија.
Нека е честит празникот на Македонската Армија, 18 Август!
Да живее Армијата на Република Македонија!
Да живее Република Македонија!

Говор на Претседателот Иванов по повод државниот празник Илинден
Понеделник, 02 Август 2010

Почитувани граѓани на Република Македонија,

Почитувани присутни,

Почитувани потомци на сите наши знајни и незнајни херои кои своите животи ги положија за татковината Македонија.

И годинава гордо се собравме на овој наш најсветол ден, да им оддадеме почит на борците за слободна и независна Македонија. На  Хероите на двата Илиндени но и на сите други важни настани на кои се жртвуваа за денес да можеме да бидеме свои на своето. Да им ветиме уште еднаш дека денешните генерации нема да го заборават заветот што ни го оставија. Да ги насочиме нашите погледи, стремежи и напори од заедничкото минато, кон заедничката сегашност и заедничката иднина. За сите Македонци каде и да живеат.
"..македонскиот народ е решен да заживее слободен живот и оти никаква сила на светот не може да му застане на неговиот пат кон полна национална слобода" се вели во Манифестот на Првото заседание на АСНОМ  od 2 август 1944 година, во кој исто така, стои:
Македонски народе,
Од тешките борби и пролеаната крв на најдобрите македонски синови излегува денес првото Народно Собрание, тој симбол на твојата слобода и изразител на твојот суверенитет, и ја прокламира пред цел свет полната национална слобода на македонскиот народ во ПРВАТА СЛОБОДНА МАКЕДОНСКА ДРЖАВА. Вековниот идеал на македонскиот народ се постигнува...
Свесни дека имаат историска задача, сонот за независна и силна Македонија го остваруваа многу генерации Македонци.  Идеалот од првиот Илинден го оствари вториот Илинден. Идеалот на вториот Илинден го остваруваме ние по 8 септември 1991 година.

Гоце Делчев беше факелот за првиот Илинден, Кузман Јосифовски - Питу пак го разгоре факелот на вториот Илинден. И двајцата заминаа предвреме, но направија доволно и навреме за да го осветлат патот на нивните следбеници. Немаа среќа да ја почуствуваат слободата на својот народ и да ги слушнат зборовите на првиот и на вториот Манифест но нивните потомци знаат да го вреднуваат секој чекор направен во правец на слободна Македонија од сите без разлика на нивната верска и национална припадност.
Какво е значењето на првиот Илинден за вториот Илинден, Кузман ќе го искаже на 2 август 1943 година, на Преспанско советување, во рефератот посветен на 40- годишнината од Илинденското Востание. Во него тој вели:

...”Денеска, кога македонскиот народ се наоѓа пред решителна борба за извојување на својата национална  слобода, споменот на Илинден треба повеќе од секојпат да светли пред очите на целиот македонски народ, пред лицето на сите чесни и слободољубиви Македонци, сите кои ја сакаат својата земја... ”

Свесен за моќта на светлината на првиот Илинден, Кузман во вториот Илинден ги вклучи неговите Прометеи: Ченто, Брашнаров и плејада други патриоти.

Методија Андонов – Ченто ќе се бори илинденските идеали да станат наша реалност. Жестоко ќе се залага за нив при подготовките за свикувањето на АСНОМ, особено на средбата на македонската делегација на Вис. Токму затоа и ќе биде избран за прв претседател на Президиумот на АСНОМ, меѓу народот познат и како прв претседател на Македонија.

Панко Брашнаров, жив сведок на двата Илиндени, отварајќи го првото заседание на АСНОМ ќе каже:

“животворниот извор на слободата не секна. Македонија ја поделија, ропствата се сменија, но борбата на македонскиот народ не престана.”

Брашнаров беше сведок но и жртва на илинденските идеали, за до ден денес гробот да не му го знаеме, за почит да му одадеме. Токму затоа, денес за сите што ја имаа неговата судбина, го спомнуваме и му се поклонуваме.

Ченто сакајќи одлуките на АСНОМ да станат нова македонска реалност, заврши во затвор една цела деценија. Цел еден период го избришаа неговото име и неговите заслуги од учебниците, од книгите, од историјата. Забранија дури и името да му се спомнува.

Денес ние го живееме нивниот сон. Затоа го славиме АСНОМ - вториот, славен Илинден, кој ги постави темелите на македонската држава. АСНОМ потврди дека Македонскиот народ е решен да живее слободен живот и како што вели Манифестот: никаква сила на светот не може да му застане на неговиот пат!
Знамето на слободата е кренато и никогаш повторно нема да се спушти!

Почитувани,

Денес ја живееме слободата и независноста за која се бореа и гинеа нашите славни претци. Тие се жртвуваа давајќи ги своите животи за нашата слобода и слободата на нашите деца. Тие се жртвуваа за нашата иднина и иднината на нашите потомци. За тоа нивно херојско дело, вечно сме им благодарни. И затоа со многу верба и со чисто срце и мисла да бидеме одговорни кон нас, кон блиските и кон сите други, ja превземаме обврската да го чуваме тоа што ни го оставија во аманет. Но истовремено да го зацврстиме тоа што го наследивме, за да можат некои други генерации, во некои нови Илиндени без стравови за иднината да го живеат идеалот што го сонуваа и илинденците и асномците и многу други генерации.

Да бидеме одговорни кон нашата татковина Македонија!

Овој завет е врежан во Крушевскиот манифест – најсилниот и најискрениот проглас на подадена рака и желба за соживот. Декларација втемелена врз сознанието дека слободата не е производ само на силата туку и на надежта и на совеста. Манифест заснован врз сфаќањето дека слободата е праведна и не трпи неправда.

Завет кој ги содржи идеалите на Илинден – борба против тиранијата и ропството, борба за слобода, правда и еднаквост. Борба за Македонија!

Завет кој стои во првиот член на Декларација на АСНОМ за основните права на граѓанинот на Демократска Македонија: „Сите граѓани на македонската држава се еднакви и рамноправни пред законите, не гледајќи на нивната народност, пол, раса и вероисповедание“.

Завет од вториот член на оваа декларација: „На националните малцинства на Македонија се осигуруваат сите права на слободен национален живот.“

Ние го исполнуваме овој завет, затоа и ја чуваме Македонија и нејзината интеграција без асимилација. Отсекогаш власта и јавниот живот ја отсликувала таа македонска реалност. Уште во Уставот на Привремената влада „Единство“, преку Крушевската Република, преку Президиумот на АСНОМ, до сите влади на самостојна и независна Македонија. Во сите нив заедниците имале и имаат свои претставници кои институционално ги артикулираат и насочуваат нивните потреби и интереси. Покрај Македонци, тука се Албанци, Турци, Срби, Роми, Власи, Бошњаци и сите други што живеат во Република Македонија.


Почитувани,

Ние го исполнуваме заветот. Република Македонија од 1991 година достојно ги продолжува идеалите на славната Крушевска Република и на државотворниот АСНОМ. Република Македонија е демократска и правна држава која се темели врз почитувањето на човековите права и слободи. Држава чија големина лежи и во нејзината отвореност. Отвореност кон сите кои живеат во неа, но и кон соседите во регионот.

Таа наша македонска отвореност природно се надоврзува на благородната идеја на Европската унија, идејата за Обединета Европа. Таа наша отвореност е дел од визијата за европски мир, кој ја подразбира Европа како обединет и отворен простор, простор во кој има толеранција и славење на различностите. Каде секој со себе ќе ги носи своите права и својот идентитет. Простор во кој односите меѓу државите се темелат врз соработка, отвореност, демократија и почитување на човековите права, но и почитување на човековото достоинство.

Македонија и Балканот денес живеат со таа идеја за обединета Европа. Европа кон која природно припаѓаме. Затоа, Македонија и Балканот искрено се посветени на напорите за надминување, помирување и интегрирање.

Почитувани,

Сакам да потенцирам дека, како држава, ние не бегаме од предизвиците, што ги има на сите страни, туку храбро и одговорно се соочуваме со сето тоа. Онака како што и доликува на Македонија.

За таа наша упорност и посветеност зборува фактот што успеавме да ги решиме сите отворени прашања околу нашите граници. Со тоа станавме единствената земја од поранешните југословенски простори која го постигна ова.

За таа наша македонска истрајност сведочат добрите односи со речиси сите наши соседи. Лично придонесувам во тоа, при честите средби со нивните лидери. Македонија е држава која може отворено да зборува за иднината на регионот со сите. Да зборува за поврзувањето, за помирувањето, за отворените прашања на нашиот регион. Да зборува за заедничката инфраструктура, за енергетската иднина, за екологијата, за заедничките стратешки цели.

Бидете уверени дека, како регион, ние не бегаме од проблемите. Некои од нив сме ги наследиле, некои и сами сме си ги создале. Достоинствено се соочуваме и ги надминуваме ваквите предизвиците, онака како што доликува на историската мисија на оваа генерација лидери. Мисија за историско помирување и интегрирање на балканските народи во европското семејство на демократски држави.

Промовирањето на политиката на отвореност кон сите не остана само во регионот туку се шири и надвор од него. Резултатите од ваквиот пристап се веќе видливи и реални. И во тоа повторно лично придонесувам при моите средби со европските и светските лидери. Македонија секогаш ќе води сметка за своите интереси и за тоа нема да се правда. Но ќе води сметка и за заедничките интереси на Европа и за мирот во светот. Затоа нашите војници и старешини се во сите мировни мисии каде што сме поканети.

Почитувани,

Ваквите позитивни чекори ја потврдуваат старата вистина дека прашањата и проблемите се решаваат само преку дијалог. Дека комуникацијата ја враќа довербата меѓу страните. Дека оној што комуницира, тој и се интегрира. Дека трајните и одржливи решенија се градат само со искрена посветеност и свеста за заедничкото минато, заедничката сегашност и заедничка иднина.

Преку интензивната регионална соработка, освен што придонесовме кон помирување, воедно го поддржуваме и олеснуваме и патот на целиот регион кон евроинтеграциите. Синергија која ни била неопходна отсекогаш.

Денес, за првпат по долги историски епохи на тирании и деспотии, имаме амбиент во кој сите земји од нашиот регион имаат демократски избрани власти и имаат желба и потреба да го обединат овој простор со лошо минато во заедничка и просперитетна сегашност и иднина. Обединетост врз основа на меѓусебно почитување и разбирање, со соработка и со пријателство. Неодрживи и непожелни се веќе старите пазарења и сојузништва, во полза на едните, а на сметка на другите.
Нашиот регион, нашиот континент, кој во услови на мир секогаш живеел заедно, не можете да го поделите со административни бариери. Македонија била, е и ќе биде во Европа, достоинствено и слободно.

Европското искуство не учи дека е можно оние што некогаш биле непријатели да напредуваат и успеваат заедно, паралелно едни со други, без притоа тој нивен успех да предизвика штета кај други. Искуство кое ни вели дека успехот и напредокот не може да им припаѓа само на едни, а да им биде ускратено на други.

Почитувани,

Покрај очигледните успеси, има едно прашање кое, за жал, фрла сенка врз севкупниот регионален напредок. Блокирањето на нашето интегрирање во ЕУ и во НАТО од страна на нашиот јужен сосед не придонесува кон стабилноста во регионот. Блокадата не соодветсвува со целите на ЕУ и НАТО – мирот, безбедноста, стабилноста и благосостојба. Напротив, блокадата е нивна антитеза.

Некои политичари кај нашиот јужен сосед имаат проблем со нашето име и нашиот идентитет. Затоа, сакам да знаете дека тука сме да им помогнеме да го надминат тој проблем, и да ја прифатат реалноста на Македонија и Македонците.

Затоа, потенцирам: Република Македонија многупати досега покажа дека е подготвена за дијалог, за средби и комуникација, како единствен начин за надминување на разликите. Ние многупати досега ја пруживме раката на помирување и разбирање, и таа сеуште е подадена.

Почитувани,

Нашата цел е напредна, економски и демократски развиена држава, целосно интегрирана во НАТО и во Европската унија. Ние искрено и посветено се стремиме кон овие семејства кон кои природно припаѓаме.

Доследноста кон чувањето на идентитетот и интегритетот се наши најголеми вредности. Вредности врз кои се темелат и ЕУ и НАТО. Земјите што не се доследни кон себе, нема да бидат доследни и чесни ни кон другите. Затоа, само како Македонија и како Македонци сме придобивка за Европа и за светот.

Припадноста кон овие две заедници подразбира јасни критериуми. ЕУ и НАТО имаат право да бараат исполнување на критериумите за членство. А со тоа право следат и одговорностите за кои сите треба да се свесни и доследно да ги исполнуваат. Од своја страна, Македонија ги исполнува своите одговорности и задачи.

Затоа, апелирам нашите сојузници и формално да го прифатат нашето членство во Алијансата. Ние веќе учествуваме со целата одговорност во помагање на регионите кои продуцираат нестабилност.

Затоа, апелирам нашите европски партнери да останат доследни на делото на големите визионери и архитекти на Европа. Да не дозволат финансискиот банкрот да доведе и до морален банкрот.

Затоа, апелирам Грција да прифати дека ние постоиме и ќе постоиме како нивни искрени соседи и пријатели. Да се надоврзе на примерите на историско надминување и помирување кои носат траен мир на Балканот.

Почитувани,

На овој ден, од овој простор, кој не учи за тоа дека слободата се стекнува со истрајност и сплотеност, сакам да пратам јасна порака. Треба да бидеме свесни за одговорноста што ја носиме, бидејќи се наоѓаме пред пресвртен период за нашата земја.

Сведоци сме на загрижувачките настани кои во последно време се случуваат на политичката сцена во Република Македонија.

Сведоци сме дека и други соседни земји имаат слични несогласувања и превирања поради кои трпат нивните интегративни процеси.

Учеството во политичкиот натпревар подразбира фер игра, без нелегитимни притисоци и неконструктивно дејствување. Тоа е натпревар во кој се почитуваат однапред познатите и прифатени правила. На крајот, победници на таквиот натпревар се татковината и нејзините граѓани.

Затоа апелирам – учеството во политичките процеси нема алтернатива, особено за политичките фактори и актери кои решиле на избори да бараат доверба од граѓаните.

Затоа, апелирам да се престане со дневно-политичките поделби! Само единствени и обединети околу стратешките цели ќе истраеме на нашиот пат. Пат кој води до целта која ги обединува  граѓаните на Република Македонија, независно од нивната верска, етничка или политичка припадност. Веќе ги чуствуваме конкретните придобивки од реформите, од визната либерализација. Само заедно ќе успееме да ја оствариме нашата историска мисија. Проспертитетна и богата европска Македонија.

Почитувани,

Ние не се плашиме од успехот.

Нас не обврзува нашето минато, не обврзуваат идеалите на нашите претци. Ние сме одговорни за сегашните генерации, но и за генерациите кои следат. Да не заборавиме дека сегашноста е нешто кое го позајмуваме од идните генерации. Ним треба да им предадеме посреќна, побогата посплотена Македонија.

Потомци и следбеници на Делчев, Груев, Карев, Гули, потомци на славните Брашнаров, Чучков, Питу, Аголи, Ченто, за многу години Илинден!

Да ни е вечна слободата и независноста!
Да живее Република Македонија!

Изјава на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов на заедничката прес конференција со Претседателот на Република Латвија Валдис Затлерс
Четврток, 15 Јули 2010

Почитувани претставници на медиумите. На почеток сакам да го изразам задоволството што по двете средби што ги имавме последниве десет месеци со Претседателот Затлерс во Њујорк и во Доха, повторно се среќаваме сега во Македонија. Оваа посета е потврда за развојот на пријателските односи и соработка помеѓу нашите држави.
Со Претседателот Затлерс имавме мошне конструктивни разговори, на кои разменивме мислења за начините како да ги интензивираме билатералните односи. Разменивме и за прашања од заемен интерес на мултилатерален план, за регионалните прашања, а посебно за аспирациите на Република Македонија за членство во ЕУ и НАТО.
Секако, една од темите на разговорот беше прашањето што ги попречува нашите евро-атлантски интегративни процеси. Го запознав Претседателот Затлерс со актуелностите во процесот кој се води под покровителство на ОН околу ирационалниот проблем кој нашиот јужен сосед го има со нашето уставно име. Детално го информирав за сите аргументи кои се на наша страна. Го информирав дека и покрај сите досегашни отстапки, Република Македонија активно и конструктивно учествува во процесот на изнаоѓање на взаемно прифатливо решение.
Со Претседателот Затлерс заеднички констатиравме дека клучниот национален приоритет на Република Македонија е да ги почне преговорите за членство во ЕУ што поскоро, бидејќи интегративните процеси се исклучително значаен кохезивен и мотивирачки механизам во нашето мултикултурно општество. Го искажав и моето очекување Република Латвија да се заложи Унијата да го одвои ова билатерално прашање од одлуката за почеток на пристапни преговори со Република Македонија.
Почитувани. Со Претседателот Затлерс се сложивме дека она на што ќе треба да го фокусираме нашето внимание за да ја олесниме и економската, но и другите форми на соработка, е унапредување на правната рамка - во областа на економијата, здравството, образованието, науката, културата, граѓанско правната материја. Денешното потпишување на Меморандумот за разбирање меѓу нашите министерства за одбрана со кое се воспоставува правна рамка за идна соработка е само почеток на таа соработка.
Во оваа прилика би сакал да ја изразам благодарноста за досегашната принципиелна поддршка на евро-атлантските аспирации на Република Македонија од страна на Република Латвија и во тој контекст би сакал да истакнам дека и во иднина Република Македонија во Република Латвија гледа искрен партнер и поддржувач на патот кон целосна евро-атлантска интеграција.
Уште еднаш претседателе, Ви благодарам што дојдовте и искажавте поддршка за Македонија, уверен сум дека соработката меѓу нашите две држави, ќе добие на интензитет, а пријателството ќе продолжи да се развива со нови форми и содржини.
Ви благодарам на вниманието.

Обраќање на Претседателот Иванов на отворањето на Охридско Лето
Вторник, 13 Јули 2010

Почитувани, Ваши екселенции, дами и господа.
Ми претставува особена чест и задоволство да Ве поздравам тука, во македонскиот и балканскиот бисер, нашата духовна и културна престолнина,  Охрид.
Вечерва го одбележуваме златниот јубилеј на нашиот врвен меѓународен фестивал, Охридско лето. Фестивал кој со својата програма и отвореност кон публиката и кон уметниците, претставува гордост на Охрид и на Македонија.
Токму тука, во Охрид, публиката секојпат одново ги открива и ужива во делата на музичките гении во кои секако се вбројуваат Бетовен, Бах, Моцарт, но и тројцата великани Шопен, Шуман и Малер, чии годишнини ги чествуваме оваа година.
Зарем има поприроден простор за славење на полувековното постоење на фестивалот од овој многувековен храм на сценската, вокалната и музичката уметност. Храм во кој граѓаните на Лихнид ги доживувале ремек делата на античките драмски гении.
Храм во кој денес одекнуваат делата на големите македонски, европски и светски композитори, драматурзи, уметници.
Почитувани, уметноста не препознава граници и поделби. Цивилизациската улога на музиката и уметноста воопшто е да биде најголемиот архитект на соживотот и заедничката иднина меѓу народите и заедниците. Затоа, токму уметниците биле, се и ќе бидат гласници на мирот, толеранцијата и разбирањето. Тие биле, се и ќе бидат главните градители на мостовите кои не поврзуваат сите нас.
Во текот на своето долгогодишно постоење, фестивалот на многу уметници од Македонија но и од други земји им го отвори патот кон славата.
Охридско лето стана втор дом за многу светски познати изведувачи како што се виртуозите Коган, Шеринг, Навара, Карерас, Зубин Мета и Џеси Норман, но и за бројните реномирани македонски изведувачи, како Ана Липша Тофовиќ. Фестивалот го збогатија македонски и балкански актери и режисери кои на сцената ги оживуваат делата на драмските класици и современите автори.
Свесни за важноста на овој фестивал, посветено создаваме услови за збогатување на програмата со исполнувачки содржини, со докажани ѕвезди но и ѕвезди во подем, сегашни но и идни амбасадори на културата.
Охридско лето ги надминува очекувањата. Токму затоа денес го одликував Фестивалот со највисокото признание, Орденот за заслуги за Македонија, за долгогодишното успешно промовирање на македонската култура и афирмација на Република Македонија во светот.
Почитувани, во исчекување на настапот на еминентниот руски национален оркестар под диригентската палка на маестро Плетњов и на нашиот драг Симон Трпчески, кој преку моќта на уметноста ја стави Македонија на светската карта на музиката, верувам дека сите заедно посакуваме да има уште многу лета исполнети со уметност.
Ви благодарам.

 
Почеток < Пред 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 Следно > Крај
Страница 56 од 61